Meble - łożka

Z czasów starożytnej cywilizacji egipskiej przechowało się do naszych czasów w nekropolach wiele wytworów stolarki, m.in. łoża. Sprzęty te pochodzą nawet z wczesnego okresu Starego Państwa, choć do najwspanialszych zalicza się okazałe łóżka Nowego Państwa, z grobu faraona Tutankhamona z ok. r. 1350 p.n.e., znajdujące się obecnie w Muzeum Egipskim w Kairze.

Nogi tych łóżek miały zwykle formę wspartych na klockach lwich łap, skierowanych w kierunku stóp leżącego, zaś osadzona na nich rama, łukowato ugięta, była wypełniona plecionką i u wezgłowia zakończona niskim, prostym, deskowatym oparciem. W łożach wcześniejszych para nóg pod wezgłowiem była wyższa śpiącego zabezpieczało przed zsunięciem się specjalne oparcie dla stóp. Dla zabezpieczenia w czasie snu misternych fryzur Egipcjanie używali podstawek pod głowę. Bogactwa mebla dopełniała, próci rzeźby i polichromii - inkrustacja z kości słoniowej, fajansu, srebra i złota.

Greckie łoże, zwane kline, odznaczało się znaczną wysokością i wymagało używania specjalnego podnóżka. Jego nogi posiadały rozmaite kształty: w epoce archaicznej wrzecionowate, często rozszerzone ku dołowi, przyjęły następnie formę buław, zaś w epoce klasycznej wiążących skrzynię pościelową słupów. Ramę wykładano materacami i poduszkami, stosowano prześcieradła i derki, często do tego celu używano skór zwierzęcych. Łoże zdobiono dekoracją plastyczną, intarsją i inkrustacją.